در صورتى كه اين مطلب در اخبار كثيره وارد و در عدهء از كتب شيعه مذكور است و اين مقام وسعت بحث از اين عقيده را ندارد فقط بنقل كلامى در اينجا كه براى اثبات اين مدعا كافى است اكتفا ميكنيم : علامهء مجلسى ( ره ) در اوائل مجلد دوم حيات القلوب ( در باب چهارم كه در بيان احوال حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله است از زمان رضاع تا زمان بعثت ) بعد از ذكر پارهء از اخبار داله بر شكافتن شكم آن حضرت گفته : « مؤلف گويد : كه قصهء شكافتن شكم آن حضرت را بعضى از علما انكار كرده‌اند و اگر چه صريحا در احاديث معتبرهء شيعه وارد نشده است اما نفى آن نيز به نظر نرسيده است و بعضى اخبار در جلد اول گذشت كه دلالت بر حقيقت آن قصه ميكرد پس جزم بوقوع و نفى نميتوان كرد و در مرتبهء احتمال ميبايد گذاشت » . دوم - آنكه گفته ( ص 304 - 306 نقض ) : « آنگه گفته است : « و محمد بن نعمان الاحول در كتابى آورده است كه امامان همه غيب دانند تا بدان حد كه اگر كسى به زيارت ايشان رود بدانند كه منافق است يا موافق و عدد گامها و نامهاى همه كس دانند و حسين على و شهيدان كربلا پيش از قيامت به چهار صد سال زنده شوند و يزيد و ابن زياد و قاتلان ايشان همه زنده شوند تا حسين ( ع ) و شهيدان ايشان را بكشند و بقيامت بدوزخ فرستند » . اما جواب اين كلمات كه خالى از معنى است و دور از عقل ، و بر خلاف شرع است و نقل ؛ آنست كه از نص قرآن و اجماع مسلمانان معلوم است كه غيب الا خداى تعالى نداند قال اللّه تعالى : فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَ أَخْفى ؛ و لا يعلم الغيب الا اللّه ، فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً ؛ وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ ، و مصطفى ( ص ) با جلالت و رفعت و درجهء نبوت در مسجد مدينه با آنكه زنده بود نميدانست كه در بازارها چه ميكنند و احوالهاى ديگر ؛ تا جبرئيل نيامدى و معلوم نكردى ندانستى ، پس ائمه كه درجهء انبيا ندارند و در خاك خراسان و بغداد و حجاز و كربلا خفته‌اند و از قيد حيات برفته چگونه دانند كه احوال جهانيان بر چه حد است اين معنى هم از عقل دور است و هم از شرع بيگانه و جماعتى حشويان كه پيش از اين خود را برين طايفه بستند اين معنى گفته‌اند به حمد اللّه از ايشان بسى نمانده‌اند و اصوليان شيعه از ايشان و از چنين دعاوى تبرى كرده‌اند تا هيچ مجبرى و مشبهى را جاى طعنى نماند . اما حديث زنده شدن حسين ( ع ) و شهيدان كربلاء مذهب محققان شيعه آنست كه هم در آن حال كه كشته شدند زنده شدند بدلالت قرآن كه : و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل اللّه امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون فرحين بما آتاهم اللّه من فضله ، وجوه تأويلات آيه را اين موضع احتمال نكند اگر خواهند رجوع بتفاسير و كتب شيعه كنند تا شبهه زائل شود و مقصود حاصل آيد . و اما آنچه گفته است كه « پيش از قيامت يزيد و ابن زياد و خوارج را زنده كنند و بكشند » اصلى ندارد و از جملهء خرافات و ترهات باشد و با اصول راست نيست بلكه